Hoi Nederlanders,

Ik heb gehoord dat het bij jullie een witte pasen is geweest. Dat kan ik niet zeggen, bij ons was het stralend weer. Wij hebben een heerlijke paaslunch gehad op het dak van ICA. Stijn, Els en Andrea wonen in een van de appartementen van ICA en zij hadden het idee geleverd. Ze hadden heerlijk mousaka gemaakt en de genodigden hadden voor toetjes, drankjes en een voorhapje gezorgd. Wij hadden rijstepap gekookt. Het was een groot succes. Het eten was heerlijk het was geweldig om met zijn allen op het dak in de zon te zitten en te eten, te praten en te genieten van het uitzicht. We hebben er uren doorgebracht. We waren met een groep mensen van over de hele wereld; vier Guatemalteken, vier Nederlanders, twee belgen, drie Duitsers, twee Canadezen en één Verenigde Stater. Het was een geweldige pasen!

Een leuke foto van Danilo (het ´broertje´ van Nora) met hun killerhaan. Deze haan leeft of het dak van Nora´s huis. Hij heeft Paula, Nora en mij allemaal al een keer aangevallen maar waarschijnlijk weten wij gewoon niet hoe je met hanen moet omgaan want de kindertjes in Nora´s familie hebben nooit problemen met hem.

Op het dak van ICA, met een fantastisch uitzicht, lekker weer, heerlijk eten en geweldige mensen.

Colette (moeder van Paula), Paula (Nora´s huisgenoot) en Angela.

Margot, Mario en Sergio.

Nora, Giovanni en Colette

Een processie vanuit de catedraal.

Mindy, een leerlinge van mij in een andere processie.

De wierook, die een rookkolom vormt die je al van verre ziet.

Een van de vele wagens met de maagd.

Nog wat wierook.

Iedereen is op zijn of haar mooist gekleed deze week. De vrouwen hebben paars, een begrafeniskleur, aan omdat het Jesus zijn begrafenis is.

Zelfs de kleinste kindjes krijgen mooie klederdracht aan.

Suikerspinnenverkoper

Kraampjes met anders lekkers

Een suikerspinnenkraampje

Hier in Guatemala wordt pasen niet echt gevierd omdat ze hier Semana Santa hebben. De hele week is het hier ´feest´. Tussen aanhalingstekens omdat het deze week om het lijden van Jesus draait. Maar iederen heeft vrij en voor de kinderen is het wel feest omdat de optochten in de stad betekenen dat er overal mensen zijn en overal wordt vanalles lekkers en leuks verkocht. Het is een erg gezellige sfeer. Iets wat ik erg opvallend vond was dat er in deze heilige week een bepaald soort brood gegeten wordt. Dat brood is dan ook het enige wat er nog gemaakt en verkocht wordt door de bakkers hier. Deze week worden er geen gebakjes, koekjes en bruin of in ieder geval hartig brood meer aangeboden. Alleen het zoete brood wat bij deze periode hoort.

Ik heb een hele hoop optochten gezien deze week en ik moet zeggen dat je af en toe ook wel een beetje moe van kan worden. Als je ergens naar onderweg bent en je loopt een optocht tegen het lijf en je hebt geen zijstraatje om in te schieten dan zit je weer een half uur vast in een wiegende, bewierookte menigte. Het voordeel van die wierook is dat je ze meestal al van ver aan ruikt komen en dat als je op zoek bent naar een bepaalde optocht maar je weet niet meer precies waar die op dat moment is (ze lopen úren door de stad dus dan raak je ze wel eens kwijt) je gewoon even kunt snuffen. Dan ben je ze zó weer op het spoor.

Maar als je haast hebt en je bent in gesprek dan mis je dit waarschuwingssignaal wel eens en dan zit je dus knel.

Al met al was het erg leuk op dit een keer mee te maken. Het was een bijzondere en interessante maar vooral heerlijk relaxte week. Nu ben ik weer begonnen met al het werk en over twee weken gaan Nora en ik en wie er verder nog zin heeft om mee te gaan naar Copán in Honduras, daarna naar Antigua en daarna met mijn vader en Mieke naar Semuc Champey.