Wat is nou eigenlijk limonade? De meerderheid van jullie zal zeggen dat limonade een drankje met water, suiker en een vruchtensmaakje is. Makkelijk te maken en zeer verfrissend op (de schraarse) warme dagen. Maar na een onderdompeling in een vreemde cultuur ben ik tot de cocnlusie gekomen dat we het woord in Nederland volkomen misbruiken. LIMONade is een drankje van, natuurlijk, de Limon! Wat in het Nederlands overigens ¨de limoen¨ betekent.
Jullie merken wel dat ik een heel erg waardevolle ervaring aan het opdoen ben. Na openbaringen als deze kan je het er alleen maar over eens zijn dat culturele uitwisselingen verschrikkelijk waardevol zijn voor de wereld. Ik hoop dat jullie van mijn ervaring willen profiteren en voortaan het woord limonade in de juiste contxt gaan toepassen.
Ik heb sinds twee dagen een huisgenoot. Het is een Russische, Jood uit de Verenigde Staten. Hij is heel aardig maar hij heeft me met een groot probleem opgezadeld. Ik zal de situatie even uitleggen:
In een winkel staan vijf mannen als er een persoon met een geweer binnenkomt die iedereen gaat doodschieten. Twee van de vijf mannen zouden zich kunnen opofferen en zo de anderen redden. De eerste van die twee is een man die zijn hele leven goede dingen heeft gedaan, de tweede is een man die zijn hele leven egoïstisch is geweest. Het motief voor de opoffering is voor beide mannen gelijk, ze zouden het alletwee doen om de andere vier te redden. Nu is de vraag; wat is beter? Als de man die zich al zijn hele leven opoffert voor anderen zich op de aanvaller stort. Hij zal daarbij zeker overlijden maar de overvaller ook. Of als de man die zijn hele leven aan zichzelf heeft gedacht nu eenmaal, maar dan ook voor het laatst iets goeds doet.
Ik heb er de hele nacht over nagedacht maar ik kom er nog niet uit. Wel ben ik me al wat dingen af gaan vragen.
- Is het leven van de man die altijd goed doet meer waard dan het leven van de egoïstische man? Zo ja, is het leven van een persoon die niet zo heel veel goed doet ook minder waard dan het leven van iemand die veel goed doet. Even aangenomen dat het te definieren is wat ¨goed¨ is.
- Maakt het feit dat de tweede man nog nooit iets goeds heeft gedaan de waarde van de laatste goede daad groter dan als de persoon voor wie het normaal is om goed te doen het zou doen? Oftewel; maakt het feit dat het voor de eerste persoon niet normaal is om zichzelf op te offeren de opoffering groter of belangrijker of meer waard?
Ik kom er dus nog niet helemaal uit maar misschien kunnen jullie me wel voorzien van verlichte beschouwingen! Ik hoop dat mijn mailbox morgen uitpuilt van jullie filosofische inzichten.
Hij is iets met computers maar hij heel veel religie bestudeerd en hij wil psychologie gaan studeren. Een boel interessante nieuwe gesprekstof voor aan tafel dus.
Verder heb ik ook nog een heleboel interessante dingen gedaan afgelopen tijd. Ik heb een speelplaats geschilderd in een dorpje hier in de buurd, een vulkaan beklommen, twee uitbarstingen gezien, twee nieuwe projecten aangeboden gekregen, het Guatemalteekse uitgaansleven ervaren, yogalessen genomen, naar het theater geweest en de lekkerste geroosterde pindas van de wereld gegeten.
De speelplaats was een project van de organisatie entremundos. Dit is een vrijwilligersorganisatie die onder andere om de zoveel tijd projecten organiseert waar je graag bij mag helpen. Zaterdagochtend zijn Nora en ik en nog een meisje van ICA mee gegaan naar het dorpje Llanos del Pinal. Daar is een schooltje waar, naar bleek later, mijn tante van hier werkt. We hebben de speeltoestellen een nieuw verfje gegeven, wat hard nodig was en heel leuk werk. In een prachtig, klein dorpje tussen de bergen en vulkanen. De kindjes hebben gezellig rondgehold, geholpen en de muizen vermoord. We waren de dag daarvoor naar een salsaavond in een disco geweest dus het was een behoorlijke opoffering om vroeg op te staan om te gaan werken maar het was heel geslaagd. We hadden zelfs na een schamele vier uur slaap toch een heleboel voldoening van ons werk.
De dag daarna werd het ons weer niet gegunt om lekker veel te slapen. We wilden de vulkaan beklimmen dus we moesten om vijf ur in de nacht opstaan...
Maar het was een geweldige tocht. ´S ochtends in de auto weer naar Llanos del Pinal want daar moet je ook heen als je de vulkaan gaan beklimmen. Daarna uren geklommen. Omdat Nora heel erg veel moeite had met het klimmen gingen we heel langzaam en had ik lekker veel tijd om van het uitzicht te genieten en mooie foto´s te maken. Op de top aangekomen moesten we wachten omdat er een klein vulkaantje in de buurd ligt dat heel actief is. Wij wilden natuurlijk een uitbarsting meemaken dus we hebben rustig zitten wachten tot het begon. Met mijn geweldige camera heb ik er een filmpje van gemaakt dus jullie kunnen straks allemaal ook meegenieten. In de verte was er nog een andere vulkaan ook aan het uitbarsten. Heel spectaculair!
We zijn vorige week voor het eerst twee keer naar yoga geweest hier. Helemaal geweldig, het plan is dan ook om dit elke week minstends twee keer te gaan doen. Je kan gewoon binnenlopen. Elke dag zijn er vier lessen van anderhalf uur. De lessen kosten vijftien Quetzal (een euro vijftig) maar als je tien euro betaalt (honderd Quetzal) dan kan je de hele maand, elke dag komen. Misschien ga ik dat wel doen. Maar ik wil ook nog danslessen nemen dus ik moet even zien of ik dat wel allemaal tegelijk kan doen.
Mijn nieuwe projecten zijn heel erg leuk! Deze week geef ik voor het laatst les op ICA hier aan de kindjes maar vandaag kwam er een vrouw uit de straat naar me toe met de vraag of ik misschien alstjeblieft haar zoon zou willen helpen. Hij moet ook een Engelstest afleggen aan het begin van komend schooljaar maar het ziet er niet naar uit dat hij dat gaat halen. Dus ik ga hem vanaf morgen elke ochtend twee uur lesgeven. Ik heb een erg leuk gesprek gehad met zijn moeder, ze is alleenstaand en ze moet haar twee kinderen naar school laten gaan dus dat is een heel zwaar leven. Ik hoop dat dit nog een leuk contact opleverd hier in de buurd.
Het andere project is iets geheel nieuws. Ik vertelde de vrouw van de zoon van mijn moeder hier over wat ik doe en zij reageerde super enthousiast. Ze vertelde dat zij werkte op een school in het dorpje llanos del pinal (ja nu moet er een belletje gaan rinkelen, dit is hetzelfde dorpje als waar ik eerder over vertelde). Ze werkt op de school waar we de speeltoestellen van hebben geverfd. Ze zij dat ze op haar school heel erg graag een vrijwilliger die engels les geeft zouden willen hebben. Ook zingen en andere activiteiten zijn welkom. Het lijkt mij heel leuk om ook in een dorp wat te gaan doen en ze beginnen daar pas in februari dus ik heb nog rustig de tijd om te beginnen in het weeshuis in januari. Daarna kan ik daar eens gaan kijken of me dat leuk lijkt.
Een hele hoop te doen dus!
Tot de volgende keer en ik wacht op jullie filosofische hersenspinsels!
Liefs,
Anne-lena
19 december 2007
5 december 2007
Santaclausnikolaas
Hola!
Jullie liggen nu allemaal lekker te slapen na een hopelijk geslaagde sinterklaasavond maar ik zo pas eten. Ik ben heel benieuwd hoe jullie sinterklaas was. Ik vind het heel vreemd dat het zomaar voorbij is gegaan. Maar natuurlijk hebben we het hier wel een beetje opgedrongen aan onze ICA familie!
Gisteren en eergisteren hebben we uren pepernoten gebakken. Ik had ook nog een kilo mee uit Nederland dus we hadden een enorme berg! We zijn in de ochtend alle lokaaltjes af gegaan en hebben voor iedereen een sinterklaasliedje gezongen en pepernoten gestrooid. Dat viel bij de meesten erg in de smaak. De pepernoten waren erg populair en dus zo op.
Met de kindjes uit mijn klas hadden we eerdergisteren en gisteren het liedje ´sinterklaas is verdwenen´ gezongen (ja, dat was behoorlijk lastig instuderen maar uiteindelijk is het ze gelukt, het ging behoorlijk goed!). We hadden ze op maandag over Sinterklaas verteld en dat we hem gevraagd hadden om hier naar toe te komen. Ze moesten dinsdag allemaal een extra schoen meenemen en ze mochten ook een tekening meenemen voor sinterklaas. Die middag hebben we met de kinderen pepernoten gebakken. Dat wil zeggen, we hebben het deeg gemaakt maar de gasfles van de oven was leeg dus we konden niets bakken. Nora en ik hebben de hele avond gebakken (we hadden geregeld dat de gasman kwam om een nieuwe gasfles aan te sluiten). Omdat we geen tijd hadden om naar huis te gaan en daar te eten hebben we in ICA wat te eten gekookt en we zijn de hele avond gezellig aan het eten en bakken geweest. Ik voel me al helemaal thuis hier. We bedenken gewoon allemaal leuke dingen, voor de kinderen en voor onszelf en doen die dan. Het is hier heerlijk relaxed en er is veel vertrouwen en vrijheid. We hebben voor vrijdag geregeld dat er een culturele avond is. we gaan ´let is be´ mét gitaarbegeleiding en ´het is een nacht´ zingen. De mensen hier zijn nog niet zo heel erg gewillig met het opgeven van zichzelf voor een act dus dat doen wij voor ze. We zijn iedereen een voor een af aan het gaan en langzamerhand komt er wel wat uit!
Oh, we gaan nu weg om ergens wat te gaan eten dus ik schrijf een andere keer verder!
Tot morgen!
Anne-lena
Zo, ik ben er weer. Ik voel me al helemaal thuis in de Guatemalteekse mañana mañana cultuur. Morgen werd dus een weekje later, sorry sorry sorry Nederlanders! De culturele avond was heel erg gezellig. Wij vormden het grootste onderdeel van het programma we hebben namelijk ook nog drie andere dingen gedaan. Het moordspel, een scetch met nog twee anderen en Nora met nog iemand anders een quis.
In het weekeinde zijn we niet meegegaan met de excursie van ICA maar hebben we zelf vanalles ondernomen. Op zaterdag was er in een dorpje hier in de buurt een groot feest. Het is ons zonder problemen gelukt om ´s ochtends een busje te vinden dat die kant op ging. In het dorpje aangekomen bleek dat ze daar waarschijnlijk nog nooit eerder buitenlanders hadden gezien. We waren in elk geval de enige en iedereen wilde met ons babbelen. Soms was dat een beetje een probleem aangezien ze niet allemaal Spaans spreken. De mensen die Engels kunnen vinden het ook geweldig om in het Engels tegen je te praten. Dat ze aan het eind van de middag goede morgen tegen je zeggen zijn ze zich niet helemaal van bewust. In ieder geval is het enthousiasme zo groot dat je daar moeilijk een probleem van kunt maken. In het dorpje was er natuurlijk een kerkdienst in een kerk die aan de binnenkant lappen aan de muren had hangen omdat ze zo erg aan het brokkelen waren. Maar ook hier was er weer zo´n groot enthousiasme dat dit soort onvolkomendheden totaal onbelangrijk lijken. Nu moet ik lesgeven dus ik moet weer stoppen. Ik denk dat ik het komende half jaar nog wel wat schrijf!
Liefs,
Anne-lena
Jullie liggen nu allemaal lekker te slapen na een hopelijk geslaagde sinterklaasavond maar ik zo pas eten. Ik ben heel benieuwd hoe jullie sinterklaas was. Ik vind het heel vreemd dat het zomaar voorbij is gegaan. Maar natuurlijk hebben we het hier wel een beetje opgedrongen aan onze ICA familie!
Gisteren en eergisteren hebben we uren pepernoten gebakken. Ik had ook nog een kilo mee uit Nederland dus we hadden een enorme berg! We zijn in de ochtend alle lokaaltjes af gegaan en hebben voor iedereen een sinterklaasliedje gezongen en pepernoten gestrooid. Dat viel bij de meesten erg in de smaak. De pepernoten waren erg populair en dus zo op.
Met de kindjes uit mijn klas hadden we eerdergisteren en gisteren het liedje ´sinterklaas is verdwenen´ gezongen (ja, dat was behoorlijk lastig instuderen maar uiteindelijk is het ze gelukt, het ging behoorlijk goed!). We hadden ze op maandag over Sinterklaas verteld en dat we hem gevraagd hadden om hier naar toe te komen. Ze moesten dinsdag allemaal een extra schoen meenemen en ze mochten ook een tekening meenemen voor sinterklaas. Die middag hebben we met de kinderen pepernoten gebakken. Dat wil zeggen, we hebben het deeg gemaakt maar de gasfles van de oven was leeg dus we konden niets bakken. Nora en ik hebben de hele avond gebakken (we hadden geregeld dat de gasman kwam om een nieuwe gasfles aan te sluiten). Omdat we geen tijd hadden om naar huis te gaan en daar te eten hebben we in ICA wat te eten gekookt en we zijn de hele avond gezellig aan het eten en bakken geweest. Ik voel me al helemaal thuis hier. We bedenken gewoon allemaal leuke dingen, voor de kinderen en voor onszelf en doen die dan. Het is hier heerlijk relaxed en er is veel vertrouwen en vrijheid. We hebben voor vrijdag geregeld dat er een culturele avond is. we gaan ´let is be´ mét gitaarbegeleiding en ´het is een nacht´ zingen. De mensen hier zijn nog niet zo heel erg gewillig met het opgeven van zichzelf voor een act dus dat doen wij voor ze. We zijn iedereen een voor een af aan het gaan en langzamerhand komt er wel wat uit!
Oh, we gaan nu weg om ergens wat te gaan eten dus ik schrijf een andere keer verder!
Tot morgen!
Anne-lena
Zo, ik ben er weer. Ik voel me al helemaal thuis in de Guatemalteekse mañana mañana cultuur. Morgen werd dus een weekje later, sorry sorry sorry Nederlanders! De culturele avond was heel erg gezellig. Wij vormden het grootste onderdeel van het programma we hebben namelijk ook nog drie andere dingen gedaan. Het moordspel, een scetch met nog twee anderen en Nora met nog iemand anders een quis.
In het weekeinde zijn we niet meegegaan met de excursie van ICA maar hebben we zelf vanalles ondernomen. Op zaterdag was er in een dorpje hier in de buurt een groot feest. Het is ons zonder problemen gelukt om ´s ochtends een busje te vinden dat die kant op ging. In het dorpje aangekomen bleek dat ze daar waarschijnlijk nog nooit eerder buitenlanders hadden gezien. We waren in elk geval de enige en iedereen wilde met ons babbelen. Soms was dat een beetje een probleem aangezien ze niet allemaal Spaans spreken. De mensen die Engels kunnen vinden het ook geweldig om in het Engels tegen je te praten. Dat ze aan het eind van de middag goede morgen tegen je zeggen zijn ze zich niet helemaal van bewust. In ieder geval is het enthousiasme zo groot dat je daar moeilijk een probleem van kunt maken. In het dorpje was er natuurlijk een kerkdienst in een kerk die aan de binnenkant lappen aan de muren had hangen omdat ze zo erg aan het brokkelen waren. Maar ook hier was er weer zo´n groot enthousiasme dat dit soort onvolkomendheden totaal onbelangrijk lijken. Nu moet ik lesgeven dus ik moet weer stoppen. Ik denk dat ik het komende half jaar nog wel wat schrijf!
Liefs,
Anne-lena
Abonneren op:
Berichten (Atom)
