Santaclausnikolaas

Hola!

Jullie liggen nu allemaal lekker te slapen na een hopelijk geslaagde sinterklaasavond maar ik zo pas eten. Ik ben heel benieuwd hoe jullie sinterklaas was. Ik vind het heel vreemd dat het zomaar voorbij is gegaan. Maar natuurlijk hebben we het hier wel een beetje opgedrongen aan onze ICA familie!
Gisteren en eergisteren hebben we uren pepernoten gebakken. Ik had ook nog een kilo mee uit Nederland dus we hadden een enorme berg! We zijn in de ochtend alle lokaaltjes af gegaan en hebben voor iedereen een sinterklaasliedje gezongen en pepernoten gestrooid. Dat viel bij de meesten erg in de smaak. De pepernoten waren erg populair en dus zo op.
Met de kindjes uit mijn klas hadden we eerdergisteren en gisteren het liedje ´sinterklaas is verdwenen´ gezongen (ja, dat was behoorlijk lastig instuderen maar uiteindelijk is het ze gelukt, het ging behoorlijk goed!). We hadden ze op maandag over Sinterklaas verteld en dat we hem gevraagd hadden om hier naar toe te komen. Ze moesten dinsdag allemaal een extra schoen meenemen en ze mochten ook een tekening meenemen voor sinterklaas. Die middag hebben we met de kinderen pepernoten gebakken. Dat wil zeggen, we hebben het deeg gemaakt maar de gasfles van de oven was leeg dus we konden niets bakken. Nora en ik hebben de hele avond gebakken (we hadden geregeld dat de gasman kwam om een nieuwe gasfles aan te sluiten). Omdat we geen tijd hadden om naar huis te gaan en daar te eten hebben we in ICA wat te eten gekookt en we zijn de hele avond gezellig aan het eten en bakken geweest. Ik voel me al helemaal thuis hier. We bedenken gewoon allemaal leuke dingen, voor de kinderen en voor onszelf en doen die dan. Het is hier heerlijk relaxed en er is veel vertrouwen en vrijheid. We hebben voor vrijdag geregeld dat er een culturele avond is. we gaan ´let is be´ mét gitaarbegeleiding en ´het is een nacht´ zingen. De mensen hier zijn nog niet zo heel erg gewillig met het opgeven van zichzelf voor een act dus dat doen wij voor ze. We zijn iedereen een voor een af aan het gaan en langzamerhand komt er wel wat uit!

Oh, we gaan nu weg om ergens wat te gaan eten dus ik schrijf een andere keer verder!

Tot morgen!

Anne-lena

Zo, ik ben er weer. Ik voel me al helemaal thuis in de Guatemalteekse mañana mañana cultuur. Morgen werd dus een weekje later, sorry sorry sorry Nederlanders! De culturele avond was heel erg gezellig. Wij vormden het grootste onderdeel van het programma we hebben namelijk ook nog drie andere dingen gedaan. Het moordspel, een scetch met nog twee anderen en Nora met nog iemand anders een quis.
In het weekeinde zijn we niet meegegaan met de excursie van ICA maar hebben we zelf vanalles ondernomen. Op zaterdag was er in een dorpje hier in de buurt een groot feest. Het is ons zonder problemen gelukt om ´s ochtends een busje te vinden dat die kant op ging. In het dorpje aangekomen bleek dat ze daar waarschijnlijk nog nooit eerder buitenlanders hadden gezien. We waren in elk geval de enige en iedereen wilde met ons babbelen. Soms was dat een beetje een probleem aangezien ze niet allemaal Spaans spreken. De mensen die Engels kunnen vinden het ook geweldig om in het Engels tegen je te praten. Dat ze aan het eind van de middag goede morgen tegen je zeggen zijn ze zich niet helemaal van bewust. In ieder geval is het enthousiasme zo groot dat je daar moeilijk een probleem van kunt maken. In het dorpje was er natuurlijk een kerkdienst in een kerk die aan de binnenkant lappen aan de muren had hangen omdat ze zo erg aan het brokkelen waren. Maar ook hier was er weer zo´n groot enthousiasme dat dit soort onvolkomendheden totaal onbelangrijk lijken. Nu moet ik lesgeven dus ik moet weer stoppen. Ik denk dat ik het komende half jaar nog wel wat schrijf!

Liefs,
Anne-lena